ز شعر دلکش "حافظ" کسی بود آگاه
که لطف نظم و سخن گفتن دری داند!
.
.
.
اسم من "حافظ" ه دلم به تو عاجزه
می گن داری عاطفه بیا پیشم آمنه
ببخشید منظورم نیلوفره
اونی که تو صحرا می پره
اونی که از بقیه بهتره
.
.
.
باین شعر تر شیرین ز شاهنشه عجب دارم
که سر تا پای" حافظ" را چرا در زر نمی گیرد!
